Inderdaad is overmatige zoutconsumptie niet goed voor het lijf. Je kunt er hoge bloeddruk van krijgen bijvoorbeeld. De panacee van de overheid is, zoals bij alle overheidsbemoeienis met ons voedselpatroon: praten met de industrie. Want het meeste zout dat wij dagelijks binnenkrijgen hebben we niet zelf uit het zoutvaatje gestrooid, het zit in al die bereide producten die we aanschaffen. We eten niet te veel zout, we eten te veel fabrieksproducten.

En dat is waar de overheid zou moeten ingrijpen. Niet de industrie aanspreken, die dan producten gaat aanpassen en de kans meteen aangrijpt om het marktaandeel en de omzet te verhogen (NOG BETER, VERNIEUWD, GEZONDER DAN OOIT), maar de consument.

Waarom krijgen we te veel vet, zout en suiker binnen? Omdat we te veel eten. Waarom eten we te veel? Omdat het ons zo makkelijk wordt gemaakt.

Overheid, alsjeblieft, maak van voedsel- en warenkennis een basisvak in het onderwijs, vanaf groep 1 graag. Moestuinen, kooklessen, voedingsleer. En dan vooral niet laten sponsoren door het bedrijfsleven!

Zo. En nu ga ik een zachtgekookt eitje eten. Met zout.

Kookyoghurt van Albert Heijn

Deze yoghurt kost maar liefst één euro (minus 1 centje) per twee deciliter, dus twee tot drie keer zo veel als gewone yoghurt. Bovendien bevat het niet alleen yoghurt, maar ook het overal opduikende gemodificeerde maïszetmeel en, interessant voor vegetariërs om te weten, rundergelatine. Waarom, waarom, in godsnaam, waarom?

Lieve consument, met gewone yoghurt kun je ook koken. En yoghurt is niet een vervanger van crème fraîche, zoals AH beweert. Gaat het je om de calorieën, dan kun je beter halfvolle crème fraîche nemen dan volle yoghurt. En als je warme gerechten bereidt waarin yoghurt hoort, zoals Saag (de Indiase variant van spinazie à la crème), dan gebruik je gewone yoghurt en niet dat knoeisel waarvan ons wordt wijsgemaakt dat het gezond, verantwoord en lekker is. Ben je bang voor schiften, dan kun je zelf een half theelepeltje maïzena erbij doen.

Goed voornemen voor 2012: lees etiketten.

Wat ik eet ik zelf met de kerst? Behalve een familiediner waar ik zelf niet hoef te koken, en daarna een gewone dag (ja sorry hoor, ik ben net zes kilo afgevallen, ik ga me heus niet meteen weer drie dagen achter elkaar volproppen), eten wij tweede kerstdag een ‘Dickensiaans kerstmaal’, met vooraf, tussen de gangen door en erna een Dickensmarathon op tv. Enkele recepten van dit etentje zullen zeker komend jaar opduiken op de site. Aangezien mijn dochter geen vlees eet, géén gevulde gans (of enge kalkoen) als hoofdmoot, en ook geen christmas pudding met suet (rundvet), maar ansjovis toast, doperwtjes/komkommersoep, zalm met kappertjessaus, gegratineerde bloemkool, franse spinazie, aardappelrisolles, en als toetje trifle. En punch, natuurlijk. De meeste recepten komen uit Mrs Beeton’s Book of Household Management (1861), een paar recepten zijn uit eerdere kookboeken.

Ik wens iedereen veel succes met de voorbereidingen van alle kerstetentjes,
en natuurlijk een vrolijk kerstfeest en gelukkig nieuwjaar!

Het waait hard, het regent, en ik ben al uren bezig met het doorkijken van een kookboek.
Daar krijg je trek van.
Het betreffende kookboek is de eerste druk uit 1803 van Aaltje, de volmaakte en zuinige keukenmeid. Dus, hieronder een héél eenvoudig receptje uit dit kookboek. Met foto.

Het recept:
Gebakken appelen.
Schilt groote Bellefleuren, en snyd ze daarnaa in schyfjens, of ook kan men ze wel half doorsnyden; wentelt ze voords in tarwe-meel en suiker, en bakt ze in boter gaar.

Zo simpel, daar hoef ik niet een moderne bewerking voor te maken. Maar ik zal toch even schrijven wat ik heb gedaan: één appel in halve schijfjes, ruim een halve centimeter dik, twee eetlepels bloem gemengd met twee eetlepels suiker, 20 gram boter in een pan gesmolten. Schijfjes door bloem/suiker gehaald, en op redelijk hoog vuur gebakken, drie tot vier minuten per kant.

Het resultaat: lekker krokante appelplakjes. Toepassingen: bijvoorbeeld met kaneelroomijs, of bij karbonades, kalfslever of bloedworst, als garnering bij gevulde gans (kalkoen doe ik niet aan), of zelfs bij vla. Vla, daar ga ik het binnenkort nog eens over hebben, overigens. (Dat werd pas eind oktober 2011, zie deze historische en moderne vlarecepten)

Over de Bellefleur-appel: er zijn verschillende appelrassen met die naam. De kleur is in elk geval rood. Over de smaak kan ik geen uitspraak doen (de smaakomschrijvingen bij de Bellefleur-appels verschillen), maar ik zou in ieder geval géén zoete appel nemen, dat wordt wel erg wee met de suiker erbij.

Het bord is Maastrichts boerenbont, vanochtend gekregen van een goede vriendin. Het is meteen ingewijd.

En dan besluit ik met mijn stomme kop om vla te kiezen als onderwerp voor de nieuwe recepten op Coquinaria. Heerlijke, volvette, romige vla. Vanillevla, chocoladevla, hopjesvla, sinasappelvla, bitterkoekjesvla. Ik heb ze allemaal tegelijk bereid en meegenomen naar mijn zus, en daar met haar, haar man en kinderen, mijn kind, onze broer en een bezoekend vriendinnetje van de jongste een vla-orgie gehouden. Restanten zijn uitgedeeld aan buren en vrienden. En ik? Ik heb van elke vla twee lepels geproefd en me in ieder geval voorgenomen om nóóit meer supermarktvla in huis te halen.

Hier is het recept voor Vla met bitterkoekjens uit de achttiende eeuw, en de recepten voor Vanillavla, chocoladevla, hopjesvla en sinasappelvla. Eet er niet te veel van, dan komt je taille niet in gevaar.

Misschien bestaat het al lang, een programmaatje waarmee je andere websites met externe links naar je eigen site automatisch op de hoogte kunt stellen van de verandering. Zo ja, vertel het me alsjeblieft! En zo niet, wie neemt de uitdaging aan?

Maar ja, dan is het nog altijd aan de webmasters van die sites om de link aan te passen. Voorlopig gebruik ik zelf dus maar ‘redirect’.

Zo. dat was mijn ergernis van de dag.

De kreeftenboot was de YE9 van Jan Zoeteweij, die sinds 1991 op duurzame wijze op de Oosterscheldekreeft vist. Het kreeftseizoen loopt van 1 april tot 15 juli, kort dus. En kreeften die te klein zijn (koppantser korter dan 87 mm vanaf de ogen, als ik het goed onthouden heb) en vrouwtjes met eitjes moeten terug het water in. Logisch.

De vangkorven hebben twee openingen waardoor de hongerige kreeft naar binnen kan om het lokaas (dooie vis) te bereiken. Maar net als bij een wespenvanger kunnen de beesten niet meer naar buiten. De korven worden uitgezet bij de kustlijn, per tien verbonden met dik touw en aan de oppervlakte gemarkeerd door een boei. Als de korven zijn leeggehaald en de vangst is geslecteerd, worden ze weer te water gelaten.

Hoe interessant ook, en hoe lekker ze ook zijn, ik heb nog steeds moeite met het levend koken van kreeften, ook al bleef het ‘gegil’ uit. Heel hypocriet van me, want een varken of kip wordt óók gedood. Alleen sta ik daar dan niet naast. Of kreeften nu wel of geen pijn voelen, daar houden wetenschappers zich nog steeds mee bezig.

Overigens, kreeften (en garnalen) verkleuren rood of roze tijdens het koken omdat de blauwe kleurstof die óók in de schalen zit dan vervliegt (volgens het Grote Schaal- en Schelpdierenboek van Christian Teubner uit 1986).

Hoogtepunt van de tocht was het uitserveren van de kreeften: proeven wat de Oosterschelde heeft prijsgegeven. Die gele plastic zak op tafel was voor de schalen en scharen, die heb ik mee naar huis genomen om te verwerken tot kreeftefond en kreefteboter. Zo zal ik dus nog tijden nagenieten van deze zomerse dag!

Neem de laatste twee cijfers van het jaar waarin je geboren bent en tel de leeftijd die je dit jaar wordt op en het resultaat zal 111 zijn, voor iedereen!!
Volgens de Chinese filosofie van Feng Shui is dit het jaar van het geld.
Zo zal dit jaar oktober 5 zaterdagen, 5 zondagen en 5 maandagen hebben. Dit gebeurt slechts eens in de 823 jaar. Deze speciale jaren staan bekend als geldbuidel jaren.
Een gezegde volgens Feng Shui gaat dat als je dit bericht naar acht vrienden of familieleden stuurt, dan zal er in de komende vier dagen ‘geld’  in je leven komen.  Het is een mysterie, maar het is het proberen waard. Veel geluk. 

Ziehier het resultaat van vijf tellen logisch nadenken:

Oktober heeft, net als januari, maart, mei, juli, augustus en december 31 dagen. Een week heeft 7 dagen. 4 weken tellen 28 dagen. Er zullen dus in deze 7 maanden altijd 3 weekdagen 5 keer voorkomen (28 + 3 = 31). Welke dagen dit zijn, verschuift per jaar. De laatste keer dat er 5 zaterdagen, zondagen en maandagen in oktober voorkwamen, was in 2005, dus 6 jaar geleden (er zit 1 schrikkeljaar tussen).
Dat geboortejaar + leeftijd steeds 111 is, komt omdat we in 2011 leven en we in de vorige eeuw zijn geboren. Volgend jaar zal de som steeds 112 zijn (2012), en in het jaar 2000 was de uitkomst steeds precies 100. Overigens klopt het niet voor mensen die jonger zijn dan 12, dus in de 21ste eeuw zijn geboren. Voor hun is de uitkomst dit jaar steeds 11 (00+11, 01+10, 02+9 etc.), en volgend jaar steeds 12 (00+12, 01+11, 02+10 etc.).

Dus lieve mensen, niet meer rondsturen, deze mail.
En mocht het toch waar zijn, dan hoop ik dat in ieder geval acht mensen dit bericht lezen!

Maar toen ik uiteindelijk met een karretje de wijn die nog over was ging rondrijden, heb ik toch nog iets kunnen bekijken. De kraam van Oogsten zonder zaaien was prachtig, en ik heb genoten van Texels lam, geroosterd aan het spit.

Op de foto hierboven zie je het karkas van de dag ervoor. Hieronder het zondagse lam.

Nu vraag ik me af: is de Mexicaanse keuken he-le-maal uit? (guacamole, tortillawraps, salsa’s). En: waarom wordt gemalen chilipeper onder twee namen verkocht? Of is dat net zoiets als komijnpoeder en djinten, koriander en ketoembar, dat de consument zo dom is dat hij niet beseft dat dat precies hetzelfde is?

Het recept op mijn site heb ik in ieder geval maar aangepast.